PZU PZU

Pierwsza praca informacje od PZU

Poradnik dla osób rozpoczynających pierwszą pracę

Zacząłeś nowy etap swojego życia? Poznaj zatem wybrane przepisy prawa,
które teraz dotyczą Ciebie - jako pracownika.

 

W poradniku znajdziesz informacje na temat:

 

Umowa o pracę

    Umowa o pracę w formie pisemnej

    Umowę o pracę powinieneś otrzymać na piśmie. Umowa powinna określać strony umowy, jej rodzaj, datę zawarcia, warunki pracy i płacy. Jeśli nie otrzymałeś takiej umowy, najpóźniej w dniu rozpoczęcia pracy pracodawca powinien potwierdzić Ci na piśmie ustalenia co do stron umowy, rodzaju umowy oraz jej warunków.

    Podstawa prawna: Art. 29 Kodeksu pracy

    Podpisujesz umowę na okres próbny

    Umowa na okres próbny nie może przekraczać 3 miesięcy. Po okresie próbnym Pracodawca może zaproponować Ci zawarcie umowy na czas nieokreślony, na czas określony lub na czas wykonywania określonej pracy.

    Podstawa prawna: Art. 25 Kodeksu pracy

    Zakres obowiązków pracownika

    Pracodawca ma obowiązek przekazać Ci zakres obowiązków. Może to zrobić na piśmie albo ustnie. Zakres obowiązków określa konkretne zadania, jakie będziesz wykonywał. Jeśli rodzaj wykonywanej przez Ciebie pracy miałby się zmienić, pracodawca zaproponuje Ci podpisanie porozumienia zmieniającego w tym zakresie lub otrzymasz od pracodawcy wypowiedzenie zmieniające warunki pracy.

    Podstawa prawna: Art. 29 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy

    Chcesz rozwiązać umowę o pracę

    Umowę o pracę można rozwiązać:

    • na mocy porozumienia stron
    • przez oświadczenie jednej ze stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia (rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem)
    • przez oświadczenie jednej ze stron bez zachowania okresu wypowiedzenie (rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia)
    • z upływem czasu, na który była zawarta
    • z dniem ukończenia pracy, dla której wykonania była zawarta.

    Podstawa prawna: Art. 30 Kodeksu pracy

     

Wynagrodzenie za pracę

    Wynagrodzenie za pracę

    Twoje wynagrodzenie powinno być tak ustalone, aby odpowiadało w szczególności rodzajowi wykonywanej pracy i kwalifikacjom wymaganym przy jej wykonywaniu, a także uwzględniało ilość i jakość świadczonej pracy. Nie możesz zrzec się prawa do wynagrodzenia, ani przenieść go na inną osobę.
    Przepisy prawa pracy określają, ile powinno wynosić minimalne wynagrodzenie za pracę - w 2016 roku wynosi 1850 złotych. Pracownik w pierwszym roku swojej pracy może zarabiać poniżej podanej kwoty, jednak nie mniej niż 80 proc. minimalnego wynagrodzenia, czyli 1480 zł w 2016r.

    Podstawa prawna: Art. 78, 84 Kodeksu pracy Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 września 2015r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2016 r. (Dz. U. z 2015r. poz. 1385), Art. 6 ust. 2 i 3 Ustawy z dnia 10 października 2002r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. 2002r. poz. 1679 ze zm.)

    Termin wypłaty wynagrodzenia

    Twoje wynagrodzenie pracodawca ma obowiązek wypłacić w miejscu, terminie i czasie określonych w regulaminie pracy lub innych przepisach prawa pracy. Wypłatę powinieneś otrzymać co najmniej raz w miesiącu, w stałym i ustalonym wcześniej terminie.

    Podstawa prawna: Art. 85, 86 Kodeksu pracy

Ubezpieczenie emerytalne, konto w ZUS i OFE

    Ubezpieczenie emerytalne

    Kiedy rozpoczynasz pierwszą pracę, pracodawca zaczyna odprowadzać za Ciebie składkę emerytalną w wysokości 19,52% podstawy wymiaru składki. Na to nie masz wpływu, bo to Twoja obowiązkowa składka emerytalna.
    A na co masz wpływ?
    Możesz wybrać OFE, a wówczas ZUS przekaże funduszowi część Twojej składki emerytalnej (w wysokości 2,92% podstawy wymiaru składki) . Twoja emerytura będzie pochodzić z dwóch źródeł – z ZUS i OFE. Dywersyfikujesz w ten sposób ryzyko. W OFE Twoje środki są inwestowane na rynkach kapitałowych, a w ZUS-ie waloryzowane. Jeśli wybierzesz OFE, działaj szybko – to proste Na podpisanie umowy z Funduszem masz tylko 4 miesiące od rozpoczęcia pracy. Jeśli nie zdążysz, Twoje składki emerytalne będą trafiać w całości do ZUS-u.
    Jak możesz dołączyć do OFE PZU?

    więcej na: www.pzu.pl/produkty/otwarty-fundusz-emerytalny-pzu

    Podstawa prawna: Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych z dnia 13 października 1998r. (j.t. Dz. U. z 2013, poz. 1442 ze zm.) Ustawa o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych z dnia 28 sierpnia 1997r. (j.t. Dz. U. z 2013r. poz. 989 ze zm.)

     

Urlop

    Prawo do urlopu

    Podejmujesz pracę po raz pierwszy, a zatem uzyskujesz prawo do urlopu z upływem każdego miesiąca pracy, w wymiarze 1/12 wymiaru urlopu przysługującego ci po przepracowaniu roku. Do okresu pracy, od którego zależy Twój urlop wlicza się okres nauki. Prawo do kolejnych urlopów nabędziesz w każdym następnym roku kalendarzowym.

    Wymiar urlopu:
    20 dni – jeśli pracownik zatrudniony jest krócej niż 10 lat
    26 dni – jeśli pracownik zatrudniony jest co najmniej 10 lat.

    Podstawa prawna: art. 153 -154 Kodeksu pracy

    Okres nauki wliczany do okresu pracy

    Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu wlicza się ukończoną naukę w:

    • zasadniczej lub innej równorzędnej szkole zawodowej – nie więcej niż 3 lata
    • średniej szkole zawodowej – nie więcej niż 5 lat
    • średniej szkole zawodowej dla absolwentów zasadniczych szkół zawodowych – 5 lat
    • średniej szkole ogólnokształcącej – 4 lata
    • szkole policealnej – 6 lat
    • szkole wyższej – 8 lat
    Wymienione okresy nie nauki nie podlegają sumowaniu.

    Podstawa prawna: art. 155 Kodeksu pracy

     

    Urlop okolicznościowy

    W przypadku ważnych wydarzeń rodzinnych i osobistych przysługuje Ci urlop okolicznościowy. Możesz liczyć na:

    • 2 dni urlopu – w razie ślubu lub urodzenia się dziecka albo zgonu i pogrzebu małżonka lub dziecka, ojca, matki, ojczyma lub macochy
    • 1 dzień – w razie ślubu Twojego dziecka albo zgonu i pogrzebu Twojej siostry, brata, teściowej, teścia, babki, dziadka, a także innej osoby pozostającej na Twoim utrzymaniu lub pod Twoją bezpośrednią opieką.

    Podstawa prawna: § 15 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy (Dz.U. z 1996 Nr 60, poz. 281 z późn. zm.)

     

Potrącenia komornicze

    Potrącenia komornicze

    Pracodawca może dokonywać bez Twojej zgody, potrąceń z wynagrodzenia, które przewiduje Kodeks Pracy i zawiera zamkniętą listę takich potrąceń.
    Z wynagrodzenia za pracę po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy potrąceniu podlegają:

    • sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na zaspokojenia świadczeń alimentacyjnych – do wysokości 3/5 wynagrodzenia,
    • sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne – do wysokości 1/2 wynagrodzenia,
    • zaliczki pieniężne udzielone pracownikowi – do wysokości 1/2 wynagrodzenia,
    • kary pieniężne przewidziane w art. 108 kodeksu pracy.

    Podstawa prawna: Art. 87 Kodeksu pracy

     

Kara pieniężna

    Kara pieniężna

    Karę pieniężną możesz otrzymać za:

    • nieprzestrzeganie przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy lub przepisów przeciwpożarowych
    • opuszczenie pracy bez usprawiedliwienia,
    • stawienie się do pracy w stanie nietrzeźwości,
    • spożywanie alkoholu w czasie pracy
    Kara pieniężna za jedno przekroczenie albo jeden dzień nieusprawiedliwionej nieobecności nie może być wyższa od jednodniowego wynagrodzenia pracownika, a łącznie kary pieniężne nie mogą przewyższać dziesiątej części wynagrodzenia przypadającego Ci do wypłaty.

    Podstawa prawna: Art. 108 Kodeksu pracy

     

 

Działalność gosporarcza – jak otworzyć własny biznes?

Najpopularniejsze rodzaje działalności gospodarczej to:

    Jednoosobowa działalność gospodarcza - samozatrudnienie - bez zatrudnienia pracowników

    Samozatrudnienie ma miejsce, gdy osoba fizyczna podejmuje działalność gospodarczą na własny rachunek, własną odpowiedzialność i na własne ryzyko.

    W Polsce samozatrudnienie odnosi się do osób prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą. Wtedy jako przedsiębiorca (prowadzący firmę) zawiera się z klientem/klientami umowę z o współpracy, np. w formie umowy zlecenia.

    Jeśli zdecydujesz się na samozatrudnienie Twoje relacje z klientem będą oparte na innych zasadach niż w przypadku zatrudnienia u pracodawcy na podstawie umowy o pracę (w tym przypadku z pracodawcą). W takiej sytuacji na Tobie będą spoczywać wszelkie obowiązki związane z płaceniem podatku dochodowego i składek do ZUS. Musisz wziąć pod uwagę, że jako samozatrudniony nie masz prawa do płatnego urlopu wypoczynkowego, chyba, że wynegocjujesz taki warunek w umowie o współpracy. Natomiast zatrudniony na etacie pracownik ma prawo do korzystania z płatnego urlopu, samozatrudniony nie ma tego przywileju.

    Jako samozatrudniony pomyśl również o swojej emeryturze. Zadbaj o nią inwestując np. w III filar- IKZE.

    Prowadząc własną działalność gospodarczą masz dodatkowo obowiązki podatkowo-księgowe.

    Pamiętaj też, że samozatrudnienie różni się od zatrudnienia u pracodawcy w ramach umowy o pracę. W tym przypadku nie ma pomiędzy Tobą a zleceniodawcą podległości służbowej. Jeśli warunki samozatrudnienia nie będą różniły się od warunków stosunku pracy tzw. etatu (art. 22 Kodeksu pracy wskazuje cechy charakterystyczne dla stosunku pracy, których występowanie przy samozatrudnieniu może skutkować ustaleniem istnienia stosunku pracy przez sąd pracy) wówczas Państwowa Inspekcja Pracy może zobowiązać pracodawcę do zawarcia z Tobą umowy o pracę i opłacenia zaległych składek ZUS.

    Uwaga! Jeśli pracodawca zaproponuje Ci przejście na Samozatrudnienie. Pamiętaj!

    Samozatrudniony świadczący pracę na rzecz swojego byłego pracodawcy nie może opłacać preferencyjnych składek ZUS dla nowych przedsiębiorców oraz ma obowiązek rozliczania się na zasadach ogólnych według obowiązującej skali podatkowej, prowadząc podatkową księgę przychodów i rozchodów.

    Samozatrudnienie możesz rozpocząć po dokonaniu zgłoszenia do Centralnej Ewidencji I Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). W niektórych przypadkach musisz uzyskać zezwolenie lub koncesję oraz przedstawić dokumenty potwierdzające posiadanie wymaganych prawem kwalifikacji lub uprawnień do prowadzenia danej działalności i wykonywania zawodu.

     

    Zanim przystąpisz do rejestracji działalności zbierz podstawowe informacje oraz dokumenty. Będą potrzebne do wypełnienia wniosku CEIDG.

     

    1. Nazwa Twojej firmy.
    Wybierz nazwę, pod jaką będziesz figurował w rejestrze. Firma wpisana do rejestru musi zawierać co najmniej imię i nazwisko wnioskodawcy, możesz dodać inne elementy, jak np. Jan Nowak biuro detektywistyczne. Może to być nazwa skrócona, a wtedy nie musi zawierać imienia i nazwiska.
    Jako osoba fizyczna możesz się wpisać tylko raz do rejestru. W Polsce jedna osoba fizyczna może mieć tylko jeden wpis do CEIDG. Nie oznacza to jednak, że nie może prowadzić działalności na różne sposoby i w różnych formach. Przedsiębiorcy mogą rozszerzać działalność aktualizując wpis do CEIDG przez podanie dodatkowych kodów PKD i miejsc wykonywania działalności.

    2. Kod działalności.
    Ustal kod działalności gospodarczej. Proponujemy skorzystać z wyszukiwarki kodów dostępnej tutaj: https://www.biznes.gov.pl/tabela-pkd/

     

    3. Data rozpoczęcia działalności.
    Datę rozpoczęcia działalności nie może być wcześniejsza niż data złożenia wniosku CEIDG. Możesz wskazać datę późniejszą lub datę złożenia wniosku. Pamiętaj, że z datą rozpoczęcia działalności wiąże się data powstania obowiązku opłacania składek do ZUS z tytułu ubezpieczeń społecznych.

    4. Miejsce prowadzenia działalności.
    Zastanów się, jakie wskażesz miejsce prowadzenia działalności. Możesz podać konkretny adres albo opisać miejsce, np. pawilon X w galerii handlowej „nazwa galerii" przy ul. „nazwa ulicy". Miejscem prowadzenia działalności nie zawsze będzie faktyczne wykonywanie działalności, np. monter instalacji elektrycznych – nie musi wskazywać wszystkich adresów, w jakich wykonuje swoją działalność, ale np. miejsce przechowywania narzędzi.

    5. Forma opodatkowania.
    Wybierz formę opodatkowania podatkiem PIT. We wniosku podasz też informacje, czy zaliczki na PIT będziesz wpłacał, co miesiąc, czy co kwartał.
    Możesz wybierać wśród takich form opodatkowania jak:

     

    • zasady ogólne – opodatkowanie wg skali podatkowej 18% i 32%,
    • podatek liniowy – wg stawki podatkowej 19%,
    • zryczałtowane formy opodatkowania (ryczałt od przychodów ewidencjonowanych lub karta podatkowa).

     

    6. Księgowość.

    Określ, w jakiej formie będziesz prowadził rachunkowość. Możesz wybrać np. podatkową księgę przychodów i rozchodów (KPiR) – jest to tzw. uproszczona księgowość. Ewidencjonujesz wtedy wszystkie przychody i wydatki firmy.
    Możesz też wybrać kartę podatkową lub ryczałt ewidencjonowany. Te formy są obwarowane limitami i nie wszyscy mogą z nich korzystać.
    Firmy większe mają obowiązek prowadzenia pełnej księgowości (ksiąg rachunkowych). Ta forma nie tylko poinformuje o tym ile zarobiłeś, jaki podatek masz zapłacić, ale wskaże gdzie dokładnie są Twoje pieniądze.
    Księgowość możesz prowadzić na 3 sposoby:

    • Samodzielnie,
    • Przez biuro rachunkowe lub
    • Zatrudniając księgowego.

    7. Rachunek bankowy.
    Musisz posiadać rachunek w banku, są dwie możliwości:

    1. Możesz używać prywatnego konta bankowego, jako konta firmowego. Zanim jednak to zrobisz, musisz powiadomić o tym urząd skarbowy i ZUS. Zrobisz to za pomocą formularzy: CEIDG-RB (załącznik do CEIDG-1) oraz ZBA.
    2. Założysz specjalny rachunek bankowy. Dotyczy to szczególnie tych przedsiębiorców, których zobowiązania i należności gotówkowe przekraczają 150 tys. euro.
    Niektóre banki do założenia rachunku bankowego wymagają pieczątki firmowej. Dlatego musisz ją wcześniej wyrobić. Powinna ona zawierać: nazwę firmy, imię i nazwisko przedsiębiorcy, adres firmy, REGON oraz NIP, dane do kontaktu, np. telefon, mail, faks.

    Jeśli przygotowałeś niezbędne dane do wypełnienia wniosku, to jesteś gotowy do zarejestrowania działalności.

    Wniosek http://firma.gov.pl znajdziesz wniosek CEIDG-1, w który wprowadzasz:
    • Dane osobowe,
    • Dane dotyczące zakładanej działalności.
    Wniosek zawiera:
    • Podanie o nadanie numeru PIN.
    • Wniosek o formę opodatkowania.
    • Wniosek o nadanie numeru REGON.
    • Informację o numerze firmowego konta bankowego.
    • Zgłoszenie płatników składek ubezpieczeniowych.
    Jak złożyć wniosek?
    • on-line, po zarejestrowaniu się do CEIDG, ale musisz go podpisać, zatem wymagany będzie podpis elektroniczny z certyfikatem kwalifikowanym lub profil zaufany na platformie ePUAP.
    • Założenie profilu zaufanego na platformie ePUAP jest bezpłatne. Możesz założyć konto na www.epuap.gov.pl, a następnie złożyć wniosek o założenie profilu zaufanego i potwierdzić go w ciągu 14 dni w jednym z punktów potwierdzających profil zaufany, np. w ZUS.
    • bez logowania, możesz przygotować wniosek on-line, zapamiętać jego numer i udać się do dowolnej gminy i tam go podpisać.
    • pobrać wniosek ze strony, wydrukować i po podpisaniu dostarczyć osobiście, w formie papierowej, do gminy. Gmina wprowadzi wniosek do ewidencji elektronicznej.
    • przesłać wniosek listem poleconym do gminy, wtedy jednak Twój podpis musi być potwierdzony notarialnie.
    System elektroniczny, w którym zapiszesz swój wniosek (ewentualnie zrobi to pracownik Gminy), komunikuje się z innymi urzędami:
    • Krajowym Rejestrem Sądowym,
    • Urzędem Skarbowym,
    • Głównym Urzędem Statystycznym,
    • Zakładem Ubezpieczeń Społecznych / Kasą Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.

     

    Wpis do rejestru

    Wpis do rejestru dokonany jest z chwilą zamieszczenia danych w CEIDG, nie później niż następnego dnia roboczego po dniu wpływu do CEIDG wniosku, jeżeli oczywiście wniosek został złożony przez osobę uprawnioną i jest on poprawny.

    Osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą- z możliwością zatrudnienia pracowników

    Podstawę prawną tworzenia i funkcjonowania działalności gospodarczej w Polsce reguluje Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej.

    Działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

    Osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą to najprostsza organizacyjnie forma prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby fizyczne w Polsce.

    Osoba fizyczna – przedsiębiorca – nie ma osobowości prawnej, czyli za zobowiązania firmy odpowiada majątkiem firmy i majątkiem osobistym. Na taką działalność najczęściej decydują się np. osoby świadczące usługi dla ludności (np. przygotowywanie i dostarczanie żywności - katering, serwis sprzątający) przedstawiciele wolnych zawodów.

    Osoba fizyczna może podjąć działalność po dokonaniu zgłoszenia do Centralnej Ewidencji I Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). W niektórych przypadkach musi uzyskać zezwolenie lub koncesję oraz przedstawić dokumenty potwierdzające posiadanie wymaganych prawem kwalifikacji lub uprawnień do prowadzenia danej działalności i wykonywania zawodu.

    Zanim przystąpisz do rejestracji działalności zbierz podstawowe informacje oraz dokumenty. Będą potrzebne do wypełnienia wniosku CEIDG.

    1. Nazwa Twojej firmy.
    Wybierz nazwę, pod jaką będziesz figurował w rejestrze. Firma wpisana do rejestru musi zawierać co najmniej imię i nazwisko wnioskodawcy, możesz dodać inne elementy, jak np. Jan Nowak biuro detektywistyczne. Może to być nazwa skrócona, a wtedy nie musi zawierać imienia i nazwiska.
    Jako osoba fizyczna możesz się wpisać tylko raz do rejestru. W Polsce jedna osoba fizyczna może mieć tylko jeden wpis do CEIDG. Nie oznacza to jednak, że nie może prowadzić działalności na różne sposoby i w różnych formach. Przedsiębiorcy mogą rozszerzać działalność aktualizując wpis do CEIDG przez podanie dodatkowych kodów PKD i miejsc wykonywania działalności.

    2. Kod działalności.
    Ustal kod działalności gospodarczej. Proponujemy skorzystać z wyszukiwarki kodów dostępnej tutaj: https://www.biznes.gov.pl/tabela-pkd/

    3. Data rozpoczęcia działalności.
    Datę rozpoczęcia działalności nie może być wcześniejsza niż data złożenia wniosku CEIDG. Możesz wskazać datę późniejszą lub datę złożenia wniosku. Pamiętaj, że z datą rozpoczęcia działalności wiąże się data powstania obowiązku opłacania składek do ZUS z tytułu ubezpieczeń społecznych.

    4. Miejsce prowadzenia działalności.
    Zastanów się, jakie wskażesz miejsce prowadzenia działalności. Możesz podać konkretny adres albo opisać miejsce, np. pawilon X w galerii handlowej „nazwa galerii" przy ul. „nazwa ulicy". Miejscem prowadzenia działalności nie zawsze będzie faktyczne wykonywanie działalności, np. monter instalacji elektrycznych – nie musi wskazywać wszystkich adresów, w jakich wykonuje swoją działalność, ale np. miejsce przechowywania narzędzi.

    5. Forma opodatkowania.
    Wybierz formę opodatkowania podatkiem PIT. We wniosku podasz też informacje, czy zaliczki na PIT będziesz wpłacał, co miesiąc, czy co kwartał.
    Możesz wybierać wśród takich form opodatkowania jak:
    • zasady ogólne – opodatkowanie wg skali podatkowej 18% i 32%,
    • podatek liniowy – wg stawki podatkowej 19%,
    • zryczałtowane formy opodatkowania (ryczałt od przychodów ewidencjonowanych lub karta podatkowa).
    6. Księgowość.

    Określ, w jakiej formie będziesz prowadził rachunkowość. Możesz wybrać np. podatkową księgę przychodów i rozchodów (KPiR) – jest to tzw. uproszczona księgowość. Ewidencjonujesz wtedy wszystkie przychody i wydatki firmy.
    Możesz też wybrać kartę podatkową lub ryczałt ewidencjonowany. Te formy są obwarowane limitami i nie wszyscy mogą z nich korzystać.
    Firmy większe mają obowiązek prowadzenia pełnej księgowości (ksiąg rachunkowych). Ta forma nie tylko poinformuje o tym ile zarobiłeś, jaki podatek masz zapłacić, ale wskaże gdzie dokładnie są Twoje pieniądze.
    Księgowość możesz prowadzić na 3 sposoby:

    • Samodzielnie,
    • Przez biuro rachunkowe lub
    • Zatrudniając księgowego.

    7. Rachunek bankowy.
    Musisz posiadać rachunek w banku, są dwie możliwości:

    1. Możesz używać prywatnego konta bankowego, jako konta firmowego. Zanim jednak to zrobisz, musisz powiadomić o tym urząd skarbowy i ZUS. Zrobisz to za pomocą formularzy: CEIDG-RB (załącznik do CEIDG-1) oraz ZBA.
    2. Założysz specjalny rachunek bankowy. Dotyczy to szczególnie tych przedsiębiorców, których zobowiązania i należności gotówkowe przekraczają 150 tys. euro.
    Niektóre banki do założenia rachunku bankowego wymagają pieczątki firmowej. Dlatego musisz ją wcześniej wyrobić. Powinna ona zawierać: nazwę firmy, imię i nazwisko przedsiębiorcy, adres firmy, REGON oraz NIP, dane do kontaktu, np. telefon, mail, faks.

     

    Jeśli przygotowałeś niezbędne dane do wypełnienia wniosku, to jesteś gotowy do zarejestrowania działalności.

    Wniosek http://firma.gov.pl znajdziesz wniosek CEIDG-1, w który wprowadzasz:
    • Dane osobowe,
    • Dane dotyczące zakładanej działalności.
    Wniosek zawiera:
    • Podanie o nadanie numeru PIN.
    • Wniosek o formę opodatkowania.
    • Wniosek o nadanie numeru REGON.
    • Informację o numerze firmowego konta bankowego.
    • Zgłoszenie płatników składek ubezpieczeniowych.
    Jak złożyć wniosek?
    • on-line, po zarejestrowaniu się do CEIDG, ale musisz go podpisać, zatem wymagany będzie podpis elektroniczny z certyfikatem kwalifikowanym lub profil zaufany na platformie ePUAP.
    • Założenie profilu zaufanego na platformie ePUAP jest bezpłatne. Możesz założyć konto na www.epuap.gov.pl, a następnie złożyć wniosek o założenie profilu zaufanego i potwierdzić go w ciągu 14 dni w jednym z punktów potwierdzających profil zaufany, np. w ZUS.
    • bez logowania, możesz przygotować wniosek on-line, zapamiętać jego numer i udać się do dowolnej gminy i tam go podpisać.
    • pobrać wniosek ze strony, wydrukować i po podpisaniu dostarczyć osobiście, w formie papierowej, do gminy. Gmina wprowadzi wniosek do ewidencji elektronicznej.
    • przesłać wniosek listem poleconym do gminy, wtedy jednak Twój podpis musi być potwierdzony notarialnie.
    System elektroniczny, w którym zapiszesz swój wniosek (ewentualnie zrobi to pracownik Gminy), komunikuje się z innymi urzędami:
    • Krajowym Rejestrem Sądowym,
    • Urzędem Skarbowym,
    • Głównym Urzędem Statystycznym,
    • Zakładem Ubezpieczeń Społecznych / Kasą Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.

     

    Wpis do rejestru

    Wpis do rejestru dokonany jest z chwilą zamieszczenia danych w CEIDG, nie później niż następnego dnia roboczego po dniu wpływu do CEIDG wniosku, jeżeli oczywiście wniosek został złożony przez osobę uprawnioną i jest on poprawny.

     

    MOŻESZ JUŻ PROWADZIĆ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ.

     

 Więcej o działalności gospodarczej przeczytasz na stroniewww.ceidg.gov.pl